Վերջին օրերին Երևանի պետական համալսարանում տեղի ունեցած իրադարձությունների կապակցությամբ ցանկանում եմ ներկայացնել մի կարևոր հայտարարություն։ ԵՊՀ-ն չպետք է դառնա այնպիսի վայր, որտեղ աշխատանքի երաշխիքը լռությունն է կամ անկեղծ լոյալությունը։
Գործող վարչախմբի կողմից ազգային դիմագիծ և արժանապատվություն պահանջելու անունով քաղաքական տարբերվող հայացքներ ունեցող գիտնականների և մանկավարժների հանդեպ ճնշումները և սահմանափակումները դարձել են համալսարանի առօրյան։ Այս գործողությունը, որը դրսևորվում է որպես խտրականություն, կոպտորեն խախտում է բուհական ինքնակառավարման և ակադեմիական ազատությունների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրության դրույթները, ինչպես նաև միջազգային չափանիշները։
Այս քաղաքական հալածանքների սաստկացման վառ օրինակներն են ԵՊՀ ղեկավարության միակողմանիորեն և առանց որևէ հիմնավորման դադարեցրած աշխատանքային պայմանագրերը։ Այս քայլի թիրախ են դարձել երկարամյա և վաստակաշատ դասախոսներ՝ քաղաքագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Խաչիկ Գալստյանը, քաղաքագիտության թեկնածու, դոցենտ Ալեն Ղևոնդյանը և իրավագիտության թեկնածու, դոցենտ Ռուբեն Մելիքյանը։
Իրավիճակին իր արձագանքը տվել է նաև հասարակական-քաղաքական գործիչ Մենուա Սողոմոնյանը։ Նրա խոսքով՝ վարչակազմի նպատակը համալսարանն ավիրելն է։ Նա նշել է, որ եթե դասախոսների պաշտոնանկությունները շարունակվեն, ապա համալսարանում կմնան միայն նրանք, ովքեր իրենց տեսակետը կարտահայտեն միայն աշխատասենյակներում։ Սողոմոնյանը կոչ է արել դիմադրության՝ նշելով, որ դիմադրություն առկա լինելիս համալսարանը կապրի, իսկ դիմադրության բացակայության դեպքում՝ կփլուզվի։ Նա ընդգծել է, որ Երևանի պետական համալսարանը իր համար պետության հետ նույնացվող ինստիտուտ է, որի հիմնադրումը 1919 թվականին, երբ երկիրը հանդիպում էր սովի և ժանտախտի ճգնաժամի, ապացույցն է դրա անկոտրում նշանակության։