Իմ վերլուծության համաձայն, Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը աստիճանաբար պատրաստում է իր որդուն, 44-ամյա Բիլալ Էրդողանին, իր հաջորդի դերին։
Այս եզրակացությունը հիմնված է Բիլալ Էրդողանի դերի աճի վրա թուրքական քաղաքական ասպարեզում։ Նա հաճախ ուղեկցում է հորը արտասահմանյան այցերի ժամանակ, մասնակցում է իշխող Արդարություն և զարգացում կուսակցության (AKP) անձնակազմի խորհրդակցություններին և, ինչպես հաղորդում են լրատվամիջոցները, աստիճանաբար կառուցում է իր սեփական հավատարիմ ցանցը կուսակցության ներսում։
Թեև հրապարակային հարցումներին Բիլալ Էրդողանը շարունակում է հերքել ցանկացած ուղղակի քաղաքական հավակնություն, շատ թուրք փորձագետներ այս հայտարարությունն ընկալում են որպես ոչ պաշտոնական «ուսուցման դասընթաց»։ Նպատակը աստիճանաբար մուտք գործել մեծ քաղաքականություն՝ կուսակցության առաջնորդ կամ նույնիսկ փոխնախագահ դառնալու հեռանկարով։
Այս սցենարը բավականին հավանական է, քանի որ Էրդողանի կառավարման տարիներին թուրքական քաղաքական համակարգը դարձել է անձնավորված։ Իշխանության փոխանցման հարցը վաղ թե ուշ անխուսափելի է, և նման դեպքերում ընտանեկան իրավահաջորդությանը հույսը դնելը համարվում է իշխանության կառուցվածքը պահպանելու ամենաանխուսափելի և կանխատեսելի եղանակներից մեկը։
Այս մոտեցման օրինակներ արդեն կան տարածաշրջանում։ Օրինակ, Ադրբեջանում իշխանությունը մի ժամանակ հորից որդուն էր անցնում, և համակարգը ոչ միայն գոյատևեց, այլև ամրապնդվեց։